Αγέρας

Γεια σας και από μένα!

Εγώ που λέτε λατρεύω τα ταξίδια. Πάω, έρχομαι, στα δάση, στα βουνά, στις πόλεις , στην εξοχή. Πετάω ανάλαφρα και τσούπ, όπου θέλω πάω.
Όμως τα τελευταία χρόνια, βαραίνω πολλές φορές. Σα να έχω φάει μια ολόκληρη τούρτα σοκολάτα και δε μπορώ να πετάω εύκολα. Ειδικά πάνω από τις πόλεις το παθαίνω αυτό όπου υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα που βγάζουν καυσαέρια και βιομηχανίες που δεν προσέχουν τον καπνό τους. Ρουφάω που λέτε όλον αυτόν τον καπνό και ρούπι δεν μπορώ να κουνηθώ. Για να μην πω και για τα στενά στις πόλεις που με δυσκολεύουν και αυτά. Πάω να στρίψω, ντούπ, πέφτω σε τοίχο, πάω να ανέβω, ντούπ, κτυπάω σε ένα μπαλκόνι. Ψάχνω για κάποιο πάρκο να ανασάνω και δυστυχώς δε βρίσκω εύκολα.

Έχουμε και λέμε λοιπόν, ένα και ένα κάνουν δύο. Χμ! δηλαδή:

Πολλά αυτοκίνητα + Πολλές βιομηχανίες στις πόλεις = Καυσαέρια

Στενά δρομάκια + πολλές οικοδομές = Στρίμωγμα

Μείον τα πάρκα

Όλα αυτά μας κάνουν το πρόβλημα μου. Βέβαια έχω τη λύση να προτείνω. Λοιπόν:

Λιγότερα αυτοκίνητα – λιγότερες βιομηχανίες + φαρδιοί δρόμοι

 + πάρκα = Γίνομαι πάλι ΟΛΟΦΡΕΣΚΟΣ και ΚΑΘΑΡΟΣ.

 Εσείς τα παιδιά μπορείτε να με βοηθήσετε. Πείτε στους γονείς σας να σας κατεβάζουν στο κέντρο της πόλης  με το λεωφορείο για τα ψώνια και τη βόλτα σας. Φυτέψτε δεντράκια στις γειτονιές σας. Γεμίστε το μπαλκόνι σας με λουλούδια.

Βέβαια εσείς τα παιδιά που ζείτε στα νησιά με φροντίζετε πολύ, πρέπει να το παραδεχτώ! Πετάω ανάλαφρα πάνω από τη  γαλάζια θάλασσα, κάνω βόλτες στην παραλία και ανηφορίζω τα δρομάκια χαρούμενος. Μπορείτε όμως να με βοηθήσετε να είμαι το ίδιο ευτυχισμένος και στις πόλεις. Το καλοκαίρι, που έρχονται στο νησί σας για διακοπές τα παιδιά της πόλης, μιλήστε τους για το πρόβλημα μου. Είμαι σίγουρος ότι θα σας ακούσουν και θα με βοηθήσουν!

Γεια σας και ευχαριστώ που ακούσατε

Φύση