ΑΡΘΡΩΣΕΙΣ

 

Οι αρθρώσεις δημιουργούνται στα σημεία όπου ενώνονται δύο ή περισσότερα οστά.

Οι περισσότερες αρθρώσεις, συμπεριλαμβανομένων και των αρθρώσεων των άκρων, επιτρέπουν μεγάλη ελευθερία κινήσεων και ονομάζονται διαρθρώσεις.

Οι ιστοί που επενδύουν εσωτερικά τη διάρθρωση εκκρίνουν το αρθρικό υγρό, που κάνει ολισθηρές τις αρθρικές επιφάνειες.

Σε αντίθεση στις αμφιαρθρώσεις, για παράδειγμα στη λεκάνη και στην σπονδυλική στήλη, έχουν πολύ λιγότερη κινητικότητα αλλά παρέχουν μεγαλύτερη σταθερότητα.

Λίγες αρθρώσεις, όπως αυτές των οστών του κρανίου, είναι στενά συναρμοσμένες, δεν επιτρέπουν καμία κίνηση και ονομάζονται συναρθρώσεις ή ραφές.

Αναφορικά με τη δομή της άρθρωσης, ο αρθρικός θύλακος και οι σύνδεσμοι κρατούν  ενωμένα στη θέση τους τα οστά της διάρθρωσης. Ο αρθρικός υμένας, που επενδύει εσωτερικά τον αρθρικό θύλακο, εκκρίνει το αρθρικό υγρό που κάνει ολισθηρές τις επιφάνειες και οι αρθρικοί χόνδροι στις άκρες των οστών εξομαλύνουν τις αρθρικές επιφάνειες ώστε να γίνονται ομαλά οι κινήσεις.